[SF] After School - 3p Season 2 : OnewKeyMinho-[Taemin] NC-17

r764.gif วันเสาร์ที่อากาศมืดครึ้ม ดูท่าอีกไม่นานฝนกำลังจะเทลงมาเป็นแน่ คนตัวเล็กผอมเพรียว กำลังนั่งรอใครคนหนึ่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นอย่างกังวล ทั้งกลัวว่าคนๆนั้นจะหลงทาง กลัวว่าฝนจะตกเสียก่อนที่จะมาถึง

(((กริ่งงงงง)))
“จะใช่ไหมนะ”

ร่างเรียวรีบวิ่งไปเปิดประตูให้แก่ผู้มาเยือนทันทีที่เสียงกดกริ่งจากทางหน้าบ้านดังขึ้น

“แทมิน...ดีใจจัง พี่เป็นห่วงแทบแย่”
“แทมินคิดถึงพี่คีย์จัง” พูดเสร็จน้องชายก็รีบโผล่เข้ากอดพี่ชายทันที
“พี่ก็คิดถึงเราเหมือนกัน ปะเข้าบ้านกัน”

น้องชายคนนี้ถึงแม้จะไม่ได้มีสายเลือดเดียวกันแต่เพราะทั้งสองครอบครัวสนิทรู้จักกันมานานและมักจะไปมาหาสู่กันเสมอ น้องชายผู้น่ารักเลยมักจะถูกพ่อกับแม่ให้นำมาฝากไว้กับเขาเมื่อต้องไปต่างประเทศกันหลายวัน และมันคงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกที่ทั้งสองคนจะสนิทกันถึงเพียงนี้

“แทมินกินอะไรมายัง หิวไหม?”
“ไม่ฮะ รอกินตอนเย็นทีเดียวเลยดีกว่า”
“งั้นก็ได้ แล้วตอนเย็นอยากกินอะไรไหม พี่จะได้ทำให้”
“อะไรก็ได้ฮะ แล้วแต่พี่คีย์”
“น่ารักจัง เป็นเด็กดีจริงๆเลยน๊า แทมินเนี่ย” ไม่เพียงแค่พูดมือบางยังยกขึ้นไปลูบหัวน้องชายเบาๆอย่างเอ็นดู
“แทมินเป็นเด็กดี แล้วก็น่ารัก ถ้าอย่างนั้นพี่คีย์มีรางวัลให้แทมินไหมฮะ”
“รางวัลเหรอ? แล้วแทมินอยากได้อะไรหละ”
“หอมแก้มฮะ แทมินอยากให้พี่คีย์หอมแก้ม”
“เอางั้นเหรอ...”
“ใช่ๆ น๊า หอมแก้มแทมินน๊า~”
“ฮาๆ ก็ได้ เราเนี่ยน๊า”

คนที่ถูกน้องชายเร่งเร้าเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้อีกคนจนจมูกชนกับแก้มเนียน แล้วก็หอมแก้มเนียนๆให้ฟอดใหญ่ ผู้ถูกหอมยิ้มแก้มแทบปริ ก่อนจะเข้าไปซบอกพี่ชายออดอ้อนเหมือนลูกแมวน่ารักน่าเอ็นดู

คีย์ใช้ฝามือขยี้หัวน้องชายเบาๆพร้อมรอยยิ้มหวาน ก่อนจะบอกให้เอากระเป๋าไปเก็บที่ห้องนอนที่อีกคนรู้อยู่แล้วว่าคือห้องไหน เพราะมานอนบ่อยไม่แพ้บ้านตัวเอง

ส่วนทางด้านแฟนสุดหื่นทั้งสอง เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดจึงทำให้พวกเขาต้องอดเจอคนรักตั้งสองวัน แต่เพราะเป็นวันหยุดเนี่ยแหละ มันเหมาะที่จะหาเรื่องทำอย่างว่ากับยอดรักได้นานขึ้นอีก

(((ตืด)))
“ว่าไง มีแผนชั่วอะไรอีกละมึง โทรมาหากูเนี่ย”
“ไอ้มินโฮ พูดให้ดีๆ หน้ากูไม่ได้บ่งบอกความชั่วเหมือนหน้ามึง”
“อ้าวไอ้นี่ มึงจะโทรมาด่ากูหรือไงฮะ!”
“ก็มึงด่ากูก่อน...พอๆ เข้าเรื่องเหอะ”
“อะไร”
“วันนี้วันหยุด...”
“แล้วไง หรือว่ามึงเสือกอยากไปเรียน”
“ไอ้เวร! มึงฟังกูให้จบก่อนสิวะ...”
“เดี๋ยวๆ ถ้ากูเดาไม่ผิด มึงมีแผนจะเอาเมียอีกแล้วใช่ปะ”
“เออ...หรือมึงไม่อยากเอา”
“อยากสิวะ แต่วันนี้กูต้องไปธุระกับแม่วะ กว่าจะกลับก็วันอาทิตย์นู้น”
“งั้นก็ดีกูจะได้โซโล่เดียว ฮาๆๆ”
“เออ...กูให้มึงวันหนึ่ง รอให้กูกลับมาก่อนเถอะ กูจะเอาคืนเป็นสองเท่า โทษฐานที่กูไม่ได้เอาเมียหนึ่งวัน”
“ไอ้เชีย วันๆเอาแต่ก้นเมียนะมึง”
“ขอประธานโทษนะครับแล้วมึงไม่เอากับกูเหรอ ว่างเป็นไม่ได้มีแผนเอาเมียตลอด”
“กูกับมึงก็พอกันแหละไอ้ฟาย งั้นแค่นี้ละกัน กูไปหาเมียก่อน คืนนี้จัดหนักหน่อยฮาๆๆ ถ้ามึงอยาก ก็เซ็กโซนมาละกันนะเพื่อน”

หลังวางสายจากเรื่องหื่นกามที่พูดกับเพื่อนซี้เสร็จ จินกิก็รีบเก็บของใส่กระเป๋า ซึ่งก็มีแค่ของเล็กน้อยที่ต้องใช้ในชีวิตประจำวัน แล้วก็เสื้อผ้าสักสองชุดที่จะเอาไปเปลี่ยนเพราะจะยังไงเขาก็ต้องอยู่ค้างกับคีย์แฟนสุดสวยของเขาอยู่แล้ว และเรื่องพ่อแม่ของคีย์ก็ตัดออกไปได้เพราะเขาถามจนรู้เรื่องว่าพ่อกับแม่ไปต่างประเทศกว่าจะกลับก็ตั้งอาทิตย์หน้า งานนี้หวานหมู ไม่ต้องค่อยกังวลคนจะมารบกวน ยิ่งคิดต่อมหื่นก็ยิ่งลุกโซน แต่ตอนนี้พระอาทิตย์ยังไม่ตกดิน จะไปตอนนี้เลยเหรอ?ในหัวเริ่มคิดเรื่องลามกขึ้นมาอีกจนได้

“เอาไวดีวะ จะไปตอนนี้มันก็จะได้ทำนานๆ หรือว่าจะไปตอนดึกแล้วทำถึงเช้ามันก็ไม่เลว แต่...”

เจ้าแผนการจอมลามกเริ่มคิดถึงหนังติดเรทเรื่องเมื่อกี้ที่ดูไป โจรปล้นสวาท ความคิดนี้แล่นขึ้นมาในหัวอย่างรวดเร็ว

“เอาวะ ไปตอนดึกแล้วกัน คืนนี้สนุกแน่เมียจ๋า”

ยิ่งพูดยิ่งคิดยิ่งจินตนาการไปถึงร่างบางของแฟนสุดสวย เสียงครางที่เล้าอารมณ์จนหยุดร่างกายไว้ไม่อยู่ ยิ่งแทบอยากจะพุ่งไปหาจนรอให้ถึงคืนนี้ไว้ไม่ไหว

กลับมาที่บ้านของคีย์ ตอนนี้แม่ครัว?ร่างเพรียวกำลังยุ่งอยู่กับการจัดเตรียมข้าวของสำหรับที่จะใช้ทำอาหารมื้อเย็น ส่วนอีกคนที่มาอยู่อาศัยก็กำลังตั้งหน้าตั้งตาดูการ์ตูนเรื่องโปรดอยู่ในห้องนั่งเล่น

“อ๊ะ!”

เพราะมัวแต่ยุ่งอยู่กับข้าวของที่วางเรียงอยู่ตรงหน้า ร่างบางเลยไม่ทันได้สังเกตว่าใครอีกคนเดินเข้ามากอดเขาตั้งแต่เมื่อไหร่

“แทมิน มีอะไรเหรอ?”
“แทมินอยากกินข้าวผัดกิมจิ” คนที่พูดเอาค้างมาเกยซบไว้ที่บ่าเล็ก พร้อมกับแขนทั้งสองข้างที่กอดเอวเพรียวเอาไว้หลวมๆ แล้วพูดออดอ้อนจนคนที่ได้ฟังใจอ่อนยอมทำตามเพราะความน่ารักนั้น
“อืม...ก็ได้จ๊ะ งั้นไปรอข้างนอกก่อนนะเดี๋ยวทำเสร็จแล้วพี่จะเรียกอีกที”
“ฮะ พี่คีย์น่ารักที่สุดเลย” พูดจบน้องชายผู้น่ารักก็ก้มลงหอมแก้มพี่ชายเป็นการตอบแทน ก่อนจะเดินไปดูโทรทัศน์ต่ออย่างว่าง่าย

หลังจากนั้นร่างบางก็รีบลงมือทำอาหารเย็นตามที่น้องชายขอทันที เพราะเมนูนี้ทำได้ง่าย ไม่ได้ยุ่งยากสำหรับเขามากนัก ผ่านไปไม่นานอาหารมื้อเย็นก็เสร็จเรียบร้อย
“แทมิน มากินข้าวได้แล้ว พี่ทำข้าวผัดกิมจิเสร็จแล้วนะ”
“คร๊าบ”

แทมินรีบเดินตรงไปยังโต๊ะอาหารแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ พร้อมกับอาหารมื้อเย็นที่ตนอยากทานวางรออยู่ไว้บนโต๊ะ แล้วก็กับข้าวอีกสองสามอย่างที่คีย์ทำไว้ทานกับข้าวผัดกิมจินี่ด้วย

“น่ากินจัง”
“งั้นก็กินเยอะๆนะ”
“ครับ”

ทั้งสองนั่งทานข้าวพร้อมกันจนเวลาล่วงเลยไป และเมื่อทานเสร็จ แทมินจึงอาสาล้างจานให้เองเพราะตนให้พี่ชายทำกับข้าวให้แล้วจะเอาเปรียบได้ยังไงกัน ยิ่งน้องชายน่ารักอย่างนี้คีย์ยิ่งเอ็นดูมากขึ้นอีก ร่างบางหอมแก้มน้องชายให้ทีหนึ่ง ก่อนจะขอตัวขึ้นไปอาบน้ำข้างบนก่อน

ซ่า ซ่า...
เสียงน้ำฝักบัวไหลอาบทั่วร่างกายเพรียวบาง จนไอน้ำเกาะไปทั่วห้อง

“ทำไมวันนี้จินกิกับมินโฮยังไม่โทรมานะ”

อาบน้ำไปก็บ่นถึงแฟนทั้งสองไป ถ้าเป็นปกติมีเหรอจะปล่อยให้เขาอยู่คนเดียว ทุกทีจะต้องรีบมาหาแล้วนี่ ยิ่งคิดก็ยิ่งกลุ้ม ไม่รู้ว่าตัวเองทำให้แฟนทั้งสองคนไม่พอใจอะไรรึเปล่า หรือว่าจะเลิกรักเขาแล้ว ถ้าเป็นอย่างหลังแล้วเขาจะทำยังไง จะโทรไปก็กลัวจะรบกวน

“เฮ้ย...กลุ้มใจจัง”

ร่างบางที่ตอนนี้มีแค่ผ้าขนหนูผืนห่อคลุมร่างกาย เดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำเสร็จ ก่อนจะทาครีมที่ตัวแล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อจะได้ไปอุ่นนมร้อนๆให้น้องชายดื่มก่อนนอน

ก๊อกๆๆ
“แทมิน...”
“แทมินเอานมมาให้พี่คีย์ดื่มฮะ”
“เอ๋...นี่เราทำเองเลยเหรอ พี่นี่แย่จัง ตอนแรกกะว่าจะลงไปอุ่นให้แทมินดื่ม”
“ไม่เป็นไรหรอกฮะ ใครทำก็เหมือนกันแหละ งั้นแทมินวางไว้ตรงนี้นะ”
“จ๊ะ ขอบใจมากนะ” พูดจบร่างบางก็หอมแก้มน้องชายอีกครั้ง ก่อนจะแยกย้ายกันเข้านอน

ห้องนอนสีหวานที่เปิดโคมไฟพอให้สว่าง กับร่างเพรียวบางที่นอนหลับใหลเข้าสู่นิทรา ริมฝีปากแดมอิ่มน่ากดจูบ กับใบหน้านวลเนียนหวานเหมือนผู้หญิง ช่างน่าหลงใหลเหลือเกินในตอนนี้ ชวนให้คนที่มองยิ่งอดใจไว้ไม่ไหวอยากสัมผัสร่างกายนี้เหลือเกิน ผ้าห่มผืนใหญ่ที่คลุมร่างของคีย์ค่อยๆถูกดึงออกจนเกือบตกลงไปอยู่ที่พื้น ก่อนเสื้อนอนลายหมีจะถูกเลิกขึ้นจนเห็นยอดอกสีแดงสด ริมฝีปากของใครบางคนไม่รอช้ารีบก้มลงไปดูดเลียมันเบาๆ แค่พอให้หายหมั่นเคี้ยว

“อื้ออ...”

เสียงครางจากร่างบางดังออกมาเล็กน้อยเมื่อร่างกายเริ่มรู้สึกถูกกระตุ้นจากอะไรบางอย่าง แต่ก็ยังคงอยู่ในนิทราไม่ได้ตื้นขึ้นมาแต่อย่างใด ลิ้นหนาที่ดูดเลียอยู่ที่แผ่นอกค่อยไล้เลียลงมาตามร่างเพรียวบางจนถึงส่วนที่กางเกงปิดบังไว้ ก่อนกางเกงตัวนั้นจะถูกร่นลงมาถึงหัวเข่าพร้อมกับกางเกงในตัวจิ๋ว ส่วนแท่งกายของร่างบางที่ผู้บุกรุกนั้นอยากจะครอบครองมากที่สุดก็เผยออกมา ริมฝีปากหนาก้มลงไปชิมเลียสัมผัสมันจนน้ำสีขุ่นเริ่มจะไหลซึมออกมาเล็กน้อย

“อือ...อ๊า”

ร่างบางเริ่มร้องครางออกมาอีกครั้ง ดวงตาปรือมองยังส่วนนั้นของตน เพราะเหมือนจะครึ่งหลับครึ่งตื่นเลยทำให้สมองยังคงมึนงงไร้การขัดขืน แต่มันก็สายไปเสียแล้ว เพราะส่วนนั้นของเขาได้ถูกใครอีกคนสอดใส่มันลงไปจนสุดแท่งแล้ว

“อะ อ๊า...พี่คีย์”

แทมินขยับช่องทางด้านหลังของตนขึ้นลงกับของๆคีย์ จนเหงื่อเริ่มไหลโทรมกาย มือน้อยทั้งสองทาบลงไปบนหน้าท้องแบนราบเพื่อช่วยในการทรงตัว ใบหน้าแอ่นเชิ่ดขึ้นครางร้องอย่างมีความสุขเมื่อร่างกายของตนขยับอยู่บนร่างของพี่ชายที่ตัวเองรัก

“อ่า...พี่คีย์ ดีจัง”

สะโพกหน้าขยับขึ้นลงไม่หยุด มืออีกข้างก็ใช้รูดกำของๆตนไว้เพื่อช่วยให้ยิ่งปลดปล่อยได้เร็วขึ้น

“อือ...อะ...แท...มิน”

ร่างกายที่ถูกน้องชายใช้งานอยู่นั้น ตอนนี้ไม่เหลือเรี่ยวแรงที่จะต่อต้าน แท่งกายของเขาที่ถูกแทมินรูดขึ้นลงจากช่องทางด้านหลังใกล้จะปล่อยออกมาเต็มที จะห้ามหรือร้องขอให้ใครช่วยก็คงจะไม่ได้แล้วเพราะตอนนี้

“อะ...อ๊า...แทมิน...พี่...อึก อ๊า~”

น้ำรักสีขุ่นแตกคาใส่ก้นของแทมินจนหมด ร่างบางหอบหายใจจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง แต่แทมินก็ยังคงไม่ถึงที่สุดสักที เขาค่อยๆลุกยืดตัวขึ้นออกมาจากตัวของพี่ชาย แล้วก้มคลานลงไปที่เตียงแอ่นก้นงอนให้พี่ชายคนสวยใส่ของๆตัวลงเข้ามาในตัวเขา

ทางด้านแฟนหนุ่มสุดหื่นที่เตรียมแผนการมาปล้นสวาทเมียสุดที่รักนั้น ตอนนี้กำลังเดินขึ้นมายังชั้นสองของบ้าน เรื่องที่จะเข้ามาได้ยังไงนั้นมันไม่ใช่เรื่องยากเพราะกุญแจบ้านที่แฟนสุดสวยให้ไว้จากการขู่บังคับของตนเพียงเล็กน้อยนั้นแหละที่ทำให้เข้ามาได้อย่างง่ายดาย และเพราะเคยมาที่บ้านคีย์บ้างแล้วห้องหับเขาจึงรู้จักเป็นอย่างดี แต่ทำไมยิ่งเดินขึ้นมาเสียงที่ได้ยิ่งมันยิ่งคุ้นเคยจนน่าสงสัย

“อะไรวะ เสียงนี้มัน...”

พอเปิดประตูเข้าไปทำนั้นแหละ

“อ้าวไอ้เชีย...เมียกูโดนOn Top”

ร่างหนายืนนิ่งอยู่สักพักเพราะกำลังตกใจกับภาพที่เห็นแต่ไอ้ลูกชายของเขาเนี่ยสิ อยู่ๆมันก็เหมือนจะค่อยๆพองเด่งออกมาจนคับเต็มเป้ากางเกง

“ซี๊ดด...ใจเย็นๆลูก”

มือไม้ที่แทบจะอยู่ไม่สุขล้วงเข้าไปหยิบโทรศัพท์มือขึ้นมากดถ่ายคลิปเสียวนี้ไว้ ส่วนอีกมือก็ลูบคลำอยู่ที่เป้ากางเกงตัวไปพลาง

“พี่คีย์ ช่วยแทมินหน่อยนะ ใส่เข้ามาในนี้นะฮะ”

คีย์ที่ยังคงมึนงงอยู่ ร่างกายยังไม่ได้ขยับไปไหนจนน้องชายต้องเป็นฝ่ายดึงร่างบางให้ลุกขึ้นมาค่อมด้านหลังเขาไว้เอง แทมินจับส่วนนั้นของคีย์จ่อเข้าไปในช่องทางด้านหลังของตน ก่อนจะขยับสะโพกเบาๆให้มันเข้าไปด้านในอีก

“เร็วสิฮะพี่คีย์ แทมินทำเองไม่ได้”
“แทมิน...คือพี่ไม่...อ๊ะ!”

จู่ๆดวงตาสวยก็ถูกปิดด้วยผ้าสีดำจนมองอะไรไม่เห็น และสัมผัสเล้าโลมที่กำลังสอดใส่ในช่องทางด้านหลังของร่างบางก็รุกหนักจนต้องร้องครางออกมา

“อ๊า...ใคร...

เพราะแรงกระแทกจากทางด้านหลังทำให้ตัวเขาต้องโยกแอ่นส่วนนั้นขึ้นไปด้านหน้าและเหมือนกับว่าคีย์กำลังขยับของๆตนใส่เข้าไปในตัวของน้องชายอยู่

“อ๊ะ...อ๊า...ใคร?”
“พี่คีย์...อือ...แรงอีกสิฮะ”

น้องชายตัวน้อยตอนนี้ไม่ได้สนใจใครอีกคนที่กำลังร่วมชมเชยพี่ชายของเขาเลยสักนิด เพราะความต้องการที่อยากจะปลดปล่อยนั้นจนทำให้หน้ามืดตามัว นิ้วของจินกิที่สอดใส่อยู่ในก้นงอนของคีย์ตอนนี้ได้เปลี่ยนมาเป็นลิ้นหนาที่กำลังเลียก้นเนียนสวยพร้อมกับขบกัดอย่างหมั่นเคี้ยวเบาๆ ก่อนจะแหย่มันเข้าไปในรูเล็กอย่างไม่รังเกียจ

“อ่า...”
“อือ...พี่คีย์ขยับเร็วสิฮะ แทมินไม่ไหวแล้ว”

เพราะตามองอะไรก็เห็นแถมยังถูกเร่งเล้าทั้งด้านหน้าและด้านหลัง อย่างนี้จะให้ทำอย่างไรได้ มีแต่ต้องยอมทำตามสิ่งที่อีกสองคนต้องการ คีย์ขยับสะโพกเข้าหาก้นของน้องชายเบาๆ พร้อมกับด้านหลังของตนตอนนี้ที่มีของๆจินกิกำลังสอดใสเข้าไป เลยกลายเป็นว่าร่างบางถูกอัดอยู่ตรงกลางทั้งหน้าและหลัง

“อ๊ะ...อ้า...”
“เร็วอีกฮะ...อ่า...พี่คีย์”

แรงกระแทกจากคนหลังสุดสอดใส่เร็วจนทำให้คนที่อยู่ถัดมาต้องเร่งขยับตัวเข้าใส่คนที่อยู่ด้านหน้าตนจนตัวสั่นคลอน เสียงกระแทกของร่างกายกับเสียงร้องดังระงมไปทั่วห้อง แทบแยกไม่ออกว่าเสียงใครเป็นเสียงใคร จนในที่สุดน้ำรักสีขุ่นก็ถูกปล่อยออกมาพร้อมกันทั้งสามคน จนเลอะทั้งตัวเองและเตียงนอนเป็นคราบยาว
แทมินพอได้ปล่อยออกมาแล้วร่างกายก็แทบจะลุกไม่ขึ้นจนเผลอหลับไป คีย์เองก็ฟุบลงนอนกับเตียงอย่างหมดสภาพเพราะโดนหนักจนลุกไม่ไหวเช่นกัน ผิดกับคนตัวหนาที่ยังคงหื่นไม่เลิกรา เขาอุ้มน้องชายของคีย์เข้าไปนอนอีกห้อง ก่อนจะกลับมาเล่นรักกับแฟนคนสวยต่อ

“อ๊ะ...ปล่อยนะ”

ร่างบางที่นอนหอบอยู่ถูกอุ้มขึ้นมาพาดไว้กับโต๊ะเขียนหนังสือ ก่อนบั้นท้ายมนจะถูกมือหน้าดึงขย้ำจนเป็นรอย

“อ๊ะ...อย่า...”
“ขัดขีนเหรอคนสวย”

เพี้ย!
เสียงฝ่ามือตีลงกับก้นงอนนั้นดังจนอีกคนสะดุ้งวาบ

“อ๊ะ...เจ็บ...ปะ ปล่อยเราเถอะนะ”
“ปล่อยแน่ แต่ต้องให้ปล่อยในก้นก่อนนะ หึๆ”

คนตัวหนายังแกล้งเล่นละครหลอกแฟนตัวเองได้หน้าตาเฉย พร้อมกับพูดแต่เรื่องลามกที่ฟังชวนคิดไม่หยุด ลิ้นร้ายกาจเลียลงไปที่ก้นงอนอีกครั้ง ก่อนมันจะไล้เลียลงมาตามง่ามขาที่มีน้ำเหนียวๆเปื้อนอยู่

“อะ อ๊า...”
“ชอบใช่ไหมคนสวย หึๆ”

พอเลียจนสมใจ ร่างบางก็ถูกดึงขึ้นมาให้เมคเลิฟกันในท่ายืนต่อ คนตัวหนาสั่งให้คีย์กอดคอเขาไว้แน่นๆ แล้วก็ยกขาข้างหนึ่งขึ้นเกี่ยวเอวตนไว้ ก่อนจะขยับแท่งกายเข้าใส่ช่องทางเล็กอีกครั้ง

“อ๊า...แน่นชิบ”
“อือ...อ่า”

จินกิกอดเอวบางไว้แน่นเมื่อเขากระแทกส่วนนั้นลงไปจนสุด ร่างกายของทั้งสองแนบชิดกันจนแทบไม่มีช่องว่างๆใดๆเลยในตอนนี้

“อ่า...ที่รักขมิบอีกสิจ๊ะ จะไม่ไหวแล้ว”

ร่างหนาขย้ำบั้นท้ายมนจนเกิดเป็นรอยแดง แล้วกดมันเข้าใส่กับของๆตัวจนลึกอีก

“อ่า...ไม่ไหวแล้ว มันจะ...อะ อ๊า~”
“ซี๊ด...อ๊า...ก้นรัดแน่นจริงโว้ย อึก อ่า~”

จินกิเร่งเครื่องจนคีย์ตัวสั่นโยกไปมา แล้วน้ำในตัวเขาก็แตกเข้าใส่ร่างบางอีกหน ก่อนอีกคนจะปล่อยมันออกมาเช่นกัน
“แฮ่กๆๆ”

ร่างบางเหนื่อยแสนเหนื่อยแทนที่จะได้นอนต่อแต่ของๆอีกคนกลับยังคงค้างคาอยู่ในตัวเขาไม่เอาออกสักที ร่างของตนถูกอุ้มขึ้นไปนั่งบนโต๊ะ ทั้งๆที่ยังคงกอดกันไว้อยู่อย่างนั้น แต่ตอนนี้ผ้าที่คาดตาไว้ได้ถูกแกะออกจนเขาสามารถมองเห็นอะไรได้ชัดเจนขึ้น

“จินกิ!”
“ว่าไงจ๊ะที่รัก”
“ทำไมถึง...”
“ก็คิดถึงนะ เลยมาหา หรือว่าคีย์ไม่คิดถึงกันบ้างเลย”
“เปล่านะ คิดถึงสิ่ แต่ว่าทำไมทำแบบนี้ละมัน…”
“เปลี่ยนบรรยากาศบ้างไงคีย์จะได้ไม่เบื่อ”
“จินกิอ่า เล่นอะไรบ้าๆ”
“ก็คีย์น่ารักนี่ เลยอยากทำ...รู้ไหมว่าตอนที่ก้นคีย์นะมันรัด...”
“พะ พอแล้ว จินกิอะพูดอะไรก็ไม่รู้ แล้วมินโฮละ?”
“คิดถึงมันเหรอ?” คนตัวหนายื่นหน้าเข้าไปใกล้เหมือนจะย้ำคำถามให้แฟนของต้องอายจนหน้าแดงก่ำ”
“อืม...คิดถึง”
“งั้นก็โทรไปสิ มินโฮมันไปทำธุระกับแม่นะเลยไม่ว่าง คีย์ลองโทรไปหามันดูสิ”
“จะดีเหรอ?”
“อืม...งั้นเขาโทรให้นะ”

จินกิหยิบมือถือของตนกดโทรหาคนตัวสูงตามเบอร์ที่เมมไว้ ก่อนส่งให้แฟนร่างบางรับไปคุย รอเพียงไม่นานปลายสายก็กดรับทันที

“มึงมีอะไร จะโทรมายั่วกูตอนที่แท่งก้นเมียอยู่หรือไง”
“...มินโฮ...”
“อ้าว คีย์...เออ มินโฮนึกว่าไอ้จินกินะ”
“อือ...มินโฮทำอะไรอยู่เหรอ ถ้าไม่ว่าง คีย์ว่างสายก่อนก็ได้นะ”
”มะ ไม่ ว่างจ๊ะว่าง...มินโฮก็คิดถึงคีย์อยู่ไง อยากกอด อยากหอม อยากทำอย่างว่าด้วยที่สุดเลย”
“บ้าเหรอ มินโฮอะ พูดแบบนี้อีกแล้ว...อ๊ะ อ๊าย!” คนตัวหนาที่กำลังกอดร่างบางไว้จู่ๆก็ก้มลงกัดที่ยอดอกเล็กจนอีกคนต้องร้องคราง
“คีย์เป็นอะไร?”
“อือ...จินกิ...”
“จินกิมันทำไมเหรอ” คนตัวสูงแกล้งถามไปอย่างนั้น เพราะตนรู้ดีว่าเพื่อนตัวซี้กำลังทำอะไรเมียสุดที่รักอยู่ คงไม่พ้นเรื่องที่เขาอยากทำด้วยเหมือนกัน
“จินกิ...อ๊า จินดูดหน้าอกคีย์...อ่า...มินโฮ...”

ยิ่งฟังแฟนคนสวยบรรยายพร้อมกับเสียงร้องครางส่วนเบื้องล่างก็ยิ่งพองใหญ่จนคับเป้า

“เหรอ...แล้วมันทำอะไรอีก...คีย์”
“อ่า...จินกิอย่า...”

ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ จินกิจับขาเรียวทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่า ลิ้นร้อนรีบก้มลงดูดแท่งกายของคีย์จนมันแข็งตั้งชันขึ้นมาอีกรอบ

“อ๊า~จินกิ...”

คนที่อยู่ปลายสายพอได้ยินเสียงครางหวานเท่านั้นแหละ น้องชายที่ใต้กางเกงก็ลุกตั้งขึ้นมาจนตัวเองต้องรีบถอดกางเกงแล้วเอามือรูดสาวช่วยตัวเองไปพลาง ฟังเสียงเมียร้องครางไปพลาง

“คีย์ ไอ้จินกิมันอะไรคีย์ บอกฉันหน่อยสิ”
“อะ อือ...จินกิ...จินกิทำตรงนั้นของคีย์ อ๊า”
“อ่า คีย์...ตรงไหนเหรอ แล้วมันทำยังไงละ...”
“กะ ก็...ใช้ปาก ปากของจินกิ...อ๊ะ ดูดของคีย์ใหญ่เลย อ๊า...แรงมากๆด้วยมินโฮ~”
“แล้วคีย์...อ๊า คีย์ชอบไหม”
“มินโฮ...คีย์ อ่ะ...อือ”
”ว่าไงคีย์ชอบไหม”
“อือ...ชอบ...”
“งั้นคีย์ก็ร้องดังๆนะ แล้วบอกมินโฮด้วยว่าไอ้จินกิมันทำอะไรบ้าง เข้าใจไหม”
“อือ...”

เหมือนเล่นเซ็กโซนกันสามคนยังไงยังงั้น จินกิพยายามโลมเลียแฟนคนสวยจนร้องครางออกมาไม่หยุด แถมคีย์ยังถูกสั่งที่บอกทุกการกระทำที่อีกคนทำกับตนผ่านสายโทรศัพท์จนเหมือนคนที่รับฟังอยู่นั้นกำลังร่วมทำกิจกรรมอย่างว่านี้ด้วยก็ไม่ปราน มินโฮเองฟังไปก็ช่วยตัวเองไปถึงแม้จะเร้าใจไม่เหมือนกับตัวจริงแต่ก็ช่วยได้มากแค่ได้ฟังเสียงครางของแฟนสุดสวย

“อ๊ะ...ไม่ไหวแล้ว...อือ...อ๊า~”

น้ำเหนียวสีขุ่นของร่างบางถูกปล่อยออกมาจนเลอะหน้าคนที่รอรับอยู่ แต่จินกิกลับไม่ได้ว่าอะไรสักคำแถมยังใช้นิ้วหัวแม่มือปาดมันออกแล้วส่งมันกลับไปให้แฟนคนสวยเลียมันอีกตังหาก

“อือ...”

คนตัวเล็กถูกอุ้มลงมานั่งบนตักของจินกิที่เตียงนอน โทรศัพท์ที่ยังคงติดสายอยู่นั้นก็ไม่ได้ถูกตัดไปแต่อย่างใด ร่างหนาเลยหยิบจากมือบางมาคุยบ้าง

“เป็นไงมึง เร้าใจไหม”
“เออ ขนาดกูฟังแค่เสียงน้ำกูยังแตกคามือเลยมึง อยากไปกอดเมียโว้ย”
“งั้นกูกอดให้ก่อนแล้วกัน วันนี้วันของกู ฮาๆๆ”
“เชีย! ไม่ต้องย้ำ งั้นแค่นี้ละกัน ให้กูคุยกับเมียดิ อยากฟังเสียงก่อนนอน กูจะได้หลับฝันดี”
“ไอ้ฟาย เลี่ยน!”
“กูไม่ได้อยากฟังเสียงมึง เร็วๆกูจะคุยกับเมียกู”

หลังจากคุยสายกับเพื่อนซี้ข้ามหัวเมียที่นั่งอยู่บนตักเสร็จ โทรศัพท์ก็ถูกเปลี่ยนคนคุยทันที

“อะ คีย์ ไอ้มินโฮอยากกู๊ดไนท์”
“อืม...ฮัลโหล มินโฮ”
“คีย์ มินโฮคิดถึงจัง พรุ่งนี้มินโฮจะไปกอดคีย์แต่เช้าเลยดีไหม”
“อือ คีย์ก็คิดถึงมินโฮ...”
“แค่นี้เหรอ คีย์”
“อยาก...อยากให้มินโฮกอด...”
“น่ารักจัง งั้นแค่นี้นะที่รัก แล้วพรุ่งนี้มินโฮจะรีบไปหา ฝันถึงมินโฮบ้างน๊า”
”จ๊ะ ฝันดีนะ คีย์...รักมินโฮ”

เพราะคำพูดหวานๆและคำบอกรักจากปากร่างบางยิ่งทำให้คนที่ได้ฟังรู้สึกคิดถึงอีกคนมากขึ้นเป็นเท่าตัว และคนที่นั่งกอดร่างบางนี้ก็ด้วยเช่นกัน คำบอกรักหวานๆแบบนี้เขาเองก็อยากฟังเช่นเดียวกัน

“รักแค่มินโฮเหรอคีย์” จินกิพูดเปรยออกมาพร้อมกับอ้อมกอดที่รัดแน่นขึ้น
“คีย์...ก็จินกิด้วย รักทั้งสองคนเลยนะ”
“อ่ะ...จินกิ...”

คนตัวเล็กถูกดันให้นอนราบลงไปกับเตียงนุ่ม พร้อมกับร่างหนาที่ตามขึ้นมาทับค่อมเอาไว้ จนปลายจมูกแนบชิดชนกัน

“ทำไมถึงได้น่ารักอย่างนี้นะ คีย์”
“...จินกิ...อือ...”

จมูกของร่างหนากดลงสูดดมแก้มเนียนขาวก่อนไล้ลงมาซอกไซ้ตรงซอกคอ พร้อมกลับปากหนาที่คอยดูดเม้มจนเป็นรอยแดงอีกครั้ง แต่ครั้งนี้การทำรักมันต่างไปจากที่ครั้งที่แล้วมา รสหวานที่จินกิบรรจงมอบให้กับคีย์นั้นหวานเกินครั้งไหนๆ จนร่างกายเนียนสวยแดงซ่า เพราะพิษรักจนคนมองยิ่งรู้สึกจะคลั่งตายเมื่อได้สัมผัสร่างกายนี้ทั่วทุกอณู และบทรักก็ดำเนินต่อไป เนินนาน...ไม่รู้ว่าตอนไหนถึงจะจบลง

ตอนเช้าของอีกวัน
ก๊อกๆๆ

“อือ...” เสียงงัวเงียของคนตัวเล็กดังลอดออกมาจากผ้าห่มที่คลุมกายพร้อมกับอ้อมกอดจากแฟนที่รัดแน่นจนถึงเช้า
“พี่คีย์ เปิดประตูให้แทมินหน่อย”
“แทมิน...”
เมื่อได้ยินเสียงของน้องชาย คีย์ก็รับลุกขึ้นยืนโดยไม่รอช้า

“อ๊ะ!”

แต่เพราะเมื่อคืน ไม่รู้ว่าทำอะไรต่อมิอะไรกับแฟนหนุ่มไปกี่ครั้งกี่ท่าเลยทำให้อาการปวดหนึบที่สะโพกแล่นขึ้นมาขณะที่กำลังลุกจากเตียง ร่างบางพยุงกายเดินโซเซไปเปิดประตู แต่ก็ยังไม่ลืมว่าตนไม่ได้ใส่เสื้อผ้า เสื้อคลุมอาบน้ำเลยถูกดึงขึ้นมาสวมใส่ปิดร่างกายไว้ก่อน

“แทมิน”
“พี่คีย์...แทมินขอคุยกับพี่คีย์ได้ไหม”
“ได้สิ งั้นเราไปคุยกันข้างล่างดีกว่านะ”
“ครับ”

ทั้งสองเดินลงมานั่งที่ห้องนั่งเล่นด้านล่าง แต่ดูท่าแทมินจะไม่ค่อยกล้าสบตากับพี่ชายที่จ้องมองมาอย่างสงสัยสักเท่าไหร่

“พี่คีย์”
“หืม แทมินมีอะไรจะคุยกับพี่งั้นเหรอ”
“เรื่องเมื่อคืน...แทมิน...ขอโทษ พี่คีย์เกลียดแทมินไหม โกรธแทมินไหมที่ทำ...ทำแบบนั้นลงไป”
“...” ร่างบางไม่ได้ตอบ แต่กลับก้มหน้าลงไม่พูดอะไรเลย ริมฝีปากบางถูกเม้มเข้าหากันจนแน่น
“พี่คีย์...เกลียดแทมินแล้วใช่ไหม พี่คีย์...”

คีย์ดึงน้องชายที่กำลังร้องไห้ตัวสั่นอยู่เข้ามากอด เขาเองก็ไม่รู้ว่าในตอนนี้จะพูดอะไรดี คิดหาคำพูดอะไรไม่ได้เลยสักคำ

“ฮือๆๆ แทมินรักพี่คีย์”
“แทมิน...แต่พี่...”
“ที่แทมินทำแบบนั้นก็เพราะรักพี่คีย์ แทมินขอโทษ”
“แทมิน...พี่...พี่ไม่สามารถรักแทมินได้ในแบบที่แทมินต้องการหรอกนะ แต่พี่สามารถรักแทมินได้ในแบบที่พี่เคยรัก”
“พี่คีย์หมายความว่ายังไง แทมินกับ...ผู้ชายคนนั้น ต่างกันยังไง ทำไมพี่คีย์พูดแบบนี้”
“ต่างสิ แทมินเป็นน้องชายของพี่ พี่ไม่เคยคิดเป็นแบบอื่น และรักที่พี่ให้กับแทมิน จินกิ...เออพี่ผู้ชายคนนั้นเขาจะไม่มีทางได้มันแบบนี้แน่ แทมินเข้าใจพี่นะ”
“แต่แทมิน...”
“สักวัน แทมินจะเจอคนที่รักแบบที่พี่ได้เจออยู่แน่ๆ เชื่อพี่สิ แล้วเขาก็จะรักแทมินมากกว่าพี่ด้วยซ้ำ”
“พี่คีย์”

เมื่อความเข้าใจระหว่างพี่น้องดำเนินไปได้ด้วยดี แทมินจึงได้ขอไปหาพ่อกับแม่ที่ต่างประเทศ เพราะตนไม่อยากทำให้พี่ชายลำบากใจ คีย์เลยอาสาขึ้นไปช่วยน้องชายจัดกระเป๋าที่ห้องเหมือนอย่างทุกครั้งที่แทมินมาพักที่นี้ คีย์ก็จะช่วยเก็บกระเป๋าและไปส่งเสมอ

“อือ...คีย์”

คนตัวหนาที่เพิ่งตื่นยังไม่ค่อยเต็มตา วาดแขนไปมาคลำขาคนรักแต่กลับรู้สึกว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่เงา

“คีย์”

เรียกหาอยู่นาน ก็ไม่ได้ยินเสียงตอบกลับมา จินกิเลยคิดว่าคนตัวเล็กคงลงไปทำกับข้าวด้านล่างแล้ว เลยลุกงัวเงียไปเข้าห้องน้ำจัดการล้างเนื้อตัว แล้วค่อยตามลงไป

ส่วนทางด้านสองคนที่ช่วยกันจัดกระเป๋าจนเสร็จแล้วก็พากับขนลงไปด้านลงเพื่อรอให้รถที่เรียกมารับ

“โชคดีนะแทมิน”
“ครับ แทมินจะมาหาพี่คีย์อีกได้ไหม”

“ไม่ได้!” อยู่ๆเสียงเข้มก็ดังขึ้นขัดจังหวะสองพี่น้องคุยกัน
“จินกิ...”
“นี่น้อง เมียพี่นะเป็นเคะไม่ใช่เมะ รุกใครไม่ได้หรอกนะเข้าใจไหม”
“จินกิ!”
“อะไรละคีย์ ก็เด็กนี่มัน...”
“ถ้าจินกิยังไม่หยุดพูดหาเรื่องแบบนี้ คีย์จะไม่พูดกับจินกิอีกเลย แล้วก็ห้ามเข้าใกล้คีย์ด้วย”
“คีย์...แต่...”

ร่างบางเหมือนจะทำอย่างที่พูดจริงๆ คีย์เดินไปช่วยแทมินถือกระเป๋าไปยังรถที่มารับพอดี โดยที่ไม่ได้สนใจคนตัวหนาเลยสักนิด หน้าก็ไม่มองเลยด้วยซ้ำ พอส่งน้องชายขึ้นรถเสร็จ ร่างบางเลยรีบเดินขึ้นห้องนอนเพื่อจะไปอาบน้ำแต่งตัว โดยที่แฟนตัวหนาก็ยังคงตามง้องอนขอคืนดีไม่เลิกรา

“คีย์...นี่คีย์เดี๋ยวสิ คุยกันก่อน”

ปัง!
ตามขึ้นมาถึงห้องนอนแต่กลับถูกปิดประตูใส่หน้าแถมคนตัวเล็กยังล็อกกลอนไม่ยอมให้เข้าไปข้างในอีก

“คีย์ เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ คีย์! โถ่เว้ย”

เมื่อง้อแฟนไม่ได้สุดท้ายคนตัวหนาก็ต้องพึ่งตัวช่วยอีกคน ที่กำลังจะต่อสายโทรถึง

“ฮัลโหล ไอ้มินโฮมึงอยู่ไหนแล้วเนี่ย ไหนบอกว่าจะมาตั้งแต่เช้า”
“กูก็กำลังรีบไปอยู่เนี่ย มึงจะเร่งทำไมวะ กูอุตส่าห์ให้เวลามึงอยู่กับคีย์นานขึ้นหน่อย ไม่ชอบรึไง”
“ชอบบ้าอะไรวะ คีย์งอนกู ไม่ยอมพูด ไม่ให้กูเข้าใกล้เลยวะ”
“อ๋อ มิน่า มึงถึงโทรมาตามกู ฮาๆๆ อะไรวะคนอย่างมึงเคยง้อใครด้วยเหรอวะ ถ้าเป็นคนอื่นกูเห็นมึงถีบหัวส่งไปนานแล้วหนิ”
“ไอ้เวร คนนี้รักจริงหวังแต่ง แม่ง ถ้าไม่ช่วย มึงก็อย่าเห่า ว่าแต่กู ผู้หญิงที่มึงควง ไม่เห็นจะเอาเกินสองวันเลย”
“อ้าว ไอ้นี่ ก็คนนี้กูรักจริงเหมือนกันนะเว้ย ถ้าขาดไปกูขาดใจแน่”
“ถุย! น้ำเน่า แล้วจะเอายังไง จะช่วยไม่ช่วย”
“เออๆ ช่วยนะช่วยได้ แต่คนที่โกรธมึงเป็นคีย์ไม่ใช่กู มันก็แล้วแต่เมียว่าจะยอมไหม”
“มึงจะทำอะไรวะ”
“ไปถึงเดี๋ยวก็รู้ แค่นี้นะมึง”

ก๊อกๆๆ
“คีย์ นี่มินโฮนะ เปิดประตูให้หน่อยนะคนดี”
“มินโฮ”

ไม่นานประตูก็ถูกเปิดออก คนตัวสูงรีบดึงคนตัวเล็กเข้ามากอด พร้อมกับหอมแก้มนิ่มให้ชื่นใจฟอดใหญ่

“คิดถึง”
“คีย์ก็คิดถึงมินโฮ”

คนตัวเล็กมองออกไปนอนห้องเหมือนกำลังมองหาใครอีกคนอยู่ แต่ก็ไม่เจอ

“คีย์มองหาไอ้จินกิเหรอ”
“ปะ เปล่า”
“แน่ใจนะ?”
“อะ อืม แล้วจินกิ...ไม่อยู่เหรอ”
“เมื่อกี้มินโฮเห็นมันเดินคุยโทรศัพท์กับใครก็ไปรู้ ยิ้มแป้นเดินออกจากบ้านไปเมื่อกี้เอง”
“เหรอ...” พอได้ฟังแบบนั้นคีย์ก็แทบอยากจะร้องไห้ เพราะเขาเป็นเด็กไม่ดี ทำตัวไม่น่ารัก จินกิเลยจะทิ้งเขาไปแล้วงั้นเหรอ ไม่รักเขาแล้วใช่ไหม
“คีย์ เป็นอะไร ทำไมทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แบบนั้น ไม่เอานะคนดี เดี๋ยวมินโฮพาไปเที่ยวดีกว่านะ”
“แต่คีย์...ไม่อยากไป”
“น่า...ไปแปบเดียวก็ได้ คีย์จะได้สบายใจขึ้นไง นะ”

ไม่ต้องรอคำตอบให้เสียเวลา ร่างบางถูกโอบพามายังร้านคาราโอเกะในย่านชื่อดังที่ผู้คนจอแจคึกคักน่าดู

“มินโฮ”
“ว่าไงจ๊ะ”
“คีย์…”

ยังพูดไม่ทันจบสายตากลมเล็กก็ดันหันไปสะดุดกับภาพบาดตาของชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังนั่งโอบกอดคลอเคลียอยู่ที่เคาเตอร์ภายในร้าน

“คียเป็นอะไร ร้องไห้ทำไม”
“ฮือๆๆ มินโฮ...คีย์ไม่อยากอยู่ที่นี้แล้ว”
“คีย์ เดี๋ยวสิ”

มินโฮที่เป็นคนคิดแผนการนี้ไว้ก่อนแล้ว เริ่มยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะล่อให้แฟนคนสวยติดกับที่วางไว

“คีย์ เดี๋ยวก่อน ใจเย็นๆ”
“แต่...ฮือๆ...จินกิ...”
“แล้วคีย์จะปล่อยมันไปแบบนี้เหรอ?
”ฮือ...มินโฮ...หมายความว่ายังไง”

แผนจะช่วยเพื่อนซี้ได้เริ่มต้นแล้ว

“ถ้าคีย์ อยากให้ไอ้จินกิกลับมา คีย์ก็ต้องทำให้มันรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นกับคีย์ใครเด็ดกว่ากัน”
“ยังไง...คีย์ไม่เข้าใจ”
“คีย์ก็ต้องไปแย่งมันมาสิ”
“แย่ง”
“ใช่ ทำให้ผู้หญิงคนนั้นตกกระป๋องไปเลย คีย์ทำได้อยู่แล้ว”
“คีย์...ไม่รู้ว่าจะทำยังไง”
“โถ่ เมียจ๋า ก็ทำแบบนี้ผู้หญิงคนนั้นกำลังทำอยู่ไง”

มินโฮชี้ไปที่หญิงสาวที่กำลังนั่งอ่อยคอยบริการแฟนตัวหนาของเขาอย่างถึงใจ แถมดูท่าจะเชียวชาญมากซะด้วย

“ไปสิคีย์ ทำให้ผู้หญิงคนนั้นรู้ว่าของใครเป็นของใคร”
“มินโฮ...”

ร่างบางถูกดันให้เดินไปหาแฟนอีกคน โดยที่คนเจ้าแผนการคอยนั่งดูอยู่อีกด้านอย่างเจ้าเล่ห์นัก

“จิ...จินกิ...”
“ใครวะ…คีย์!”

ยังไม่ทันที่ใครจะได้พูดอะไร ผู้หญิงที่อยู่กับจินกิก็พูดสวนขึ้น

“ยัยคนนี้ใครเหรอจินกิ นี่หล่อนมายืนมองคนอื่นแบบนี้ หน้าด้านนะยะ”
“นี่เธอ!”

คนตัวหนารีบผลักคนที่อยู่บนตักออกจนล้มพับลงไปนั่งกองกับพื้น

“คีย์...คือว่า…อะ อือออ”

แทนที่คิดว่าอีกฝ่ายจะโกรธแล้วก็วิ่งหนีไป กลับตรงกันข้าม ร่างเล็กกลับดึงตัวเขาเข้าไปจูบแทน ถึงจะไม่ใช่จูบที่มากประสบการณ์ แต่ก็รู้สึกดีจนแทบจะคลั่งตาย ยิ่งคีย์ทำเหมือนเป็นฝ่ายรุกเขาแบบนี้ สัณชาตญาณความเป็นชายยิ่งรุกตื่นขึ้นมาจนคับเป้าไปหมดแล้ว

“อึ อื้อ...”

สองแขนเล็กโอบรอบคอแกร่งไว้แน่นพร้อมกับจูบที่ยังคงดูดดื่มกันไม่ห่าง ร่างหนาเริ่มเซจนแผ่นหลังติดกับเคาเตอร์ แต่นั้นกลับยิ่งทำให้เขาเข้าถึงตัวของอีกคนได้มากขึ้น เรียวขาบางเลื่อนมาเกี่ยวท่อนขาของจินกิไว้ข้างหนึ่ง พร้อมกับสะโพกงอนที่เริ่มขยับขึ้นลงให้ส่วนนั้นของทั้งสองเสียดสีกันไปมา

“อ่า...คีย์ ทำไมถึง...อือ...”
“จินกิ...ชะ ชอบไหม แบบนี้”
“อือ...ชอบสิจ๊ะ คีย์ร้อนแรงมากเลยรู้ไหม”
“อ๊า...จินกิ อย่า...”

มือหนาตะปบเข้าที่ก้นงอนบีบกำมันแรงๆ ก่อนจะดันให้มันขยับเข้าไปเสียดสีกันอีก จนร่างเล็กแทบจะยืนไม่อยู่

“อ๊า...จินกิอย่าไปทำแบบนี้...กับใครอีกนะ”
“อือ...จะทำกับคีย์คนเดียว...จินกิสัญญา”
“อ๊ะ จินกิ...ตรงนี้...อือ...ไม่ได้นะ”

“ใช่ไปทำกันในห้องดีกว่า”

จู่ๆเสียงของคนตัวสูงก็ดังแทรกขึ้นมา ก่อนจะขยิบตาให้เพื่อนซี้เป็นแกวรู้กัน ส่วนผู้หญิงอีกคนนั้นถูกลากออกไปจากร้านตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครคิดจะสนใจ ไม่นานร่างบางก็ถูกพามายังห้องคาราโอเกะห้องใหญ่ที่จองเอาไว้ก่อนแล้ว โดยที่แฟนทั้งสองก็ประกบหน้าหลังไม่ยอมห่าง

“อ๊ะ...อ่า”

พอเข้ามาได้ไม่ถึงนาที เสื้อผ้าของร่างก็ถูกถอดออกจนหมด เรียวขาทั้งสองข้างถูกจับแหกขาโชว์ส่วนแท่งกายที่ชูชันนั้นอยู่บนโซฟาตัวยาว แฟนหนุ่มสองคนต่างพากันใช้ลิ้นเลียไปมาบนร่างกายเบาะบางนี้จนตัวสั่นเทิ่มเพราะความเสียวซ่าน มินโฮใช้ลิ้นทั้งเลียทั้งดูดยอดอกสีแดงเปล่งจนบวมแดง จินกิก็กำลังดูดแท่งกายเล็กนั้นจนมันแข็งตั้งชันใกล้จะปล่อยออกมาเต็มที

“อ๊า...จินกิ...มินโฮ...ไม่...ไม่ไหวแล้ว อ๊ะ!”

น้ำเหนียวสีขุ่นถูกปล่อยออกมาจนเลอะหน้าคนตัวหนาที่กำลังทำออรัลให้ แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรกลับใช้นิ้วปาดมันออกแล้วป้ายมันลงไปในช่องทางด้านหลังก่อนจะสอดนิ้วลงไปขยับมันเข้าออกเตรียมความพร้อมให้กับสิ่งที่จะใส่ลงไปแทน

“มึงจะเอาก่อนกูเหรอวะ วันนี้กูอุตสาห์ช่วยมึงนะโว้ย”
“ไอ้เวร มึงทวงบุญคุณเลยนะ งั้นมึงรีบเลย ก่อนที่กูจะทนไม่ไหว”

มินโฮรีบจับแฟนคนสวยนั่งค่อมลงกันโซฟาก่อนจะถอดกางเกงออก แล้วใส่ของๆตนขยับเข้าใส่ทีละนิดก่อนจะเสียบเข้าไปมิดด้าม จนร่างบางสะดุ้งเกือบเซไปข้างหน้า แต่ก็ยังดีที่แฟนอีกคนคอยรับเอาไว้ แถมยังจ่อของๆตนใส่ปากให้ร่างบางรับไปอมเลียแก้ขัดไปก่อน ระหว่างรอเพื่อนซี้

“อะ อ่ะ มินโฮ...”
“คีย์...อือ...รัดแน่นจัง...อ๊า...ข้างในก็ทั้งร้อนทั้งแน่น...แม่ง...เอามันชิบ”
“มึงก็รีบๆแตกสิวะ กูจะได้เอาบ้าง”
“เชีย! เมื่อวานมึงก็เอาเมียเกือบทั้งวันยังจะมาพูดอีก”
“ทั้งวันมันพอที่ไหน ต้องทุกวันถึงจะพอเนอะคีย์ ว่าไหม?”

จินกิก้มลงมองแฟนคนสวยอย่างเจ้าเล่ห์ พร้อมกับคำถามที่เล่นเอาสีนวลขาวที่หน้าสวยเปลี่ยนเป็นสีแดงขึ้นมาทันที เห็นอย่างนี้คนที่มองยิ่งของขึ้น กดศีรษะเล็กให้ก้มลงดูดของเขาเร็วกว่าเดิม ปากบางห่อรัดมันจนแตกเลอะหน้าสวย แล้วร่างบางก็ถูกผลิกให้นอนหงาย ทั้งๆที่ก้นก็ยังโดยกระแทกอยู่อย่างนั้น

“ซี๊ด...เสียวชิบ...อ๊า”

มินโฮเร่งกระแทกใส่ไม่หยุดจนเหงื่อโทรมกาย ส่วนแท่งกายของคนตัวเล็กที่ขยับอยู่นั้นแฟนตัวหนาเห็นแล้วจึงก้มลงไปเลียให้บ้าง ตอนนี้เขากับคีย์เหมือนกำลังเล่นรักกันอยู่ในท่าหกเก้าโดยที่มินโฮก็ยังขยับใส่ไม่เลิกรา

“อึก อืออ...”

ของๆจินกิที่ตั้งโด่อยู่บนหน้าสวยถูกอมมันอีกครั้ง ยิ่งแรงรักประทุมากขึ้นทั้งจินกิและคีย์ก็ยิ่งใช้ปากห่อรัดส่วนนั้นของกันและกันมากขึ้นอีก ทั้งอม ทั้งดูด ทั้งเลียจน

“อึก...อ๊า~”

น้ำเหนียวแตกเลอะกระจายเต็มหน้าทั้งโซฟาก็ยังกระเด็นเลอะติดเต็มไปหมด

“อ๊ะ...ซี๊ด ไม่ไหวแล้ว อึก อือออ”

มินโฮเองกระแทกซอยเข้าออกได้อีกไม่นาน น้ำเหนียวก็แตกคารูเล็กไหลเลอะเต็มก้น

ทั้งสามคนหอบเหนื่อยจนเหงื่อท่วมตัว แต่ก็ยังไม่วายผลัดกันลุกเมียคนสวยอยู่อีกหลายครั้งกว่าจะเสร็จสมใจ แล้วค่อยพาร่างบางออกมาทานอาหารข้างนอก เพราะใช้พลังงานไปเยอะก็ต้องเอากลับมาเยอะเช่นเดียวกัน

ระหว่างที่รอจินกิไปสั่งอาหาร คนตัวเล็กกับมินโฮที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะก็คุยกระหนุกกระหนิงจนน้ำตาลที่อยู่ในถ้วยแก้วใบเล็กบนโต๊ะอาหารยังดูจืนสนิท

“อือ...มินโฮอย่า...”

ถึงจะห้ามยังไงก็ไม่มีทางหยุดคนลามกหื่นกามแบบนี้ได้เลยสักครั้ง ไม่ว่าจะเป็นที่แบบไหนคนตัวเล็กก็ไม่เคยห้ามได้เลยสักที แค่มือที่ค่อยลูบไล้บนต้นขายังไม่พอ จูบดิปคีสที่แสนจะร้อนแรงยังส่งผ่านเข้ามาที่ปากบางไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

“ไอ้เชีย มึงจะกินเมียแทนข้าวรึไงวะ”
“เออ ก็น่ากินซะขนาดนี้” แค่พูดยังไม่เท่ากับสายตาโลมเลียที่ส่งผ่านหน้าหวานลงเขินอายไม่กล้าสบตา ได้แค่หันมองไปทางอื่น แต่ก็ต้องสบตาเจ้าเล่ห์กับแฟนอีกคนจนได้ ยิ่งทำให้หน้าหวานแดงก่ำเข้าไปใหญ่

“ทั้งสองคนอย่าแกล้งเขาสิ่”
“ฮาๆ ก็เพราะรักถึงได้แกล้งไง”
“มินโฮอะ”
”ใช่ รักจริงหวัง...เอ๋ หวังอะไรดีนะ” คนตัวหนาแกล้งกระซิบลงมาที่ใบหูเล็ก ก่อนจะขบเม้มที่ติ่งหูเบาๆ เพื่อแกล้งให้อีกคนหน้าแดงมากยิ่งขึ้น
“จินกิ พอแล้ว”
“ฮาๆๆ”

ความหวานของทั้งสามกระจายออกจนบริเวรแถวนั้นแถบกลายเป็นสีชมพู แต่ไม่รู้ว่าวันนี้คนร่างบางจะได้ทานอาหารรึเปล่า เพราะแฟนสองคนที่นั่งประกบติดอยู่สองข้างกำลังจะกินเขาแทนข้าวอยู่แล้ว
d8p94.gif

Fiction of Me |trackback(0) |ความคิดเห็น(0)

ลงความคิดเห็น















เจ้าของบล๊อกนี้เท่านั้นที่อ่านได้

ข้อมูลส่วนตัว

Shinee Land☆*゜

Author:Shinee Land☆*゜


Trackbacks ล่าสุด

ค้นหา

แบบฟอร์มขอเป็นเพื่อน