[SF] OnKey VS 2Min - NC 18+



หลังเลิกงาน

“เสร็จสักที อยากกลับบ้านเต็มแก...”

คนตัวสูง ที่สุดในวงยืดแขนบิดขี้เกียจไปมา ก่อนจะรีบเดินตามผู้จัดการขึ้นรถเพื่อกลับหอพัก
วันนี้เขาอัดรายการดรีมทีมจนล้าไปทั้งตัว แต่พอเดินมาถึงรถก็เจอกับใครอีกคนที่คุ้นหน้านัก

“เอ้า! พี่อนยู ทำไมถึงมาอยู่นี่ได้อะ”
“ก็ผู้จัดการไปรับฉันก่อนจะมารับแกไง จะทำหน้าตกใจอีกนานไหม ทำยังกับเป็นเรื่องแปลกอะไรนักหนา...ไป ขึ้นรถ อยากกลับหอแล้ว”
“ครับๆ”

สองพี่น้องรีบขึ้นรถเพื่อหวังจะกลับหอให้เร็วที่สุด เพราะตอนนี้ร่างกายเริ่มจะถึงขีดจำกัดแล้ว
แต่มาถึงหอพัก แค่เปิดประตูเข้ามายังไม่ทันจะได้ถอดรองเท้าอาการง่วงก็แถบหายเป็นปลิดทิ้ง

“อะ อ๊า…”
“อืออออ”

ชายหนุ่มทั้งสองมองหน้ากันเลิกลัก ยิ่งเสียงที่ได้ยินเปล่งดังออกมาจากคนคุ้นเคย ยิ่งทำให้ร่างกายตื่นตัว
ขาทั้งสองขาของทั้งคู่จึงรีบเดินไปยังต้นตอของเสียงนั้นทันที ห้องนอนที่ใช้นอนทุกวันค่อยๆถูกเปิดออกช้าๆ
เพื่อไม่ให้คนข้างในรับรู้ถึงการมาเยือนของคนข้างนอก

“อึ...อือ พี่คีย์ แทมิน...จะไม่ไหวแล้ว”
“พี่ก็เหมือนกัน...ซี๊ด...เครื่องนี้มันหมุนแรงมากๆเลย”

ที่เตียงนอนของอนยู
ผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าคู่แม่ลูกแห่งวงชายนี่ กำลังใช้ไวบราเตอร์ จอเข้ากับช่องทางสีชมพูที่หุบเข้าออก
ตามจังหวะการเคลื่อนไหวของมือ เวลาที่ใส่แล้วกดให้มันหมุนแรงๆ หน้าอกบางก็กระเพื่อมขึ้น
ตามอารมณ์ที่พุ่งทะยาน ริมฝีปากสีชมพูอิ่ม ร้องครางอย่างไม่กั๊กเสียง บางครั้งก็เม้มกัดมันอย่างยั่วยวน

“อ๊ะ อ๊า...พี่คีย์”

น้องชายตัวเล็กที่นอนอยู่ข้างๆพี่ชายคนสวย พลิกมาจูบปากนุ่มเมื่อความต้องการแล่นพล่าน
โดยยังมีแท่งเทียมสอดคาก้นงอนไว้อยู่ ก่อนจะเปลี่ยนมาทำรักกันในท่าหกเก้าแท่งกายที่กำลังตั้งชันของทั้งคู่
ถูกริมฝีปากสีสวยอมเลียจนแฉะ

“พี่อนยู...อือ...อึ...อ๊า...”
“ไม่ไหว...แล้ว พี่มินโฮ...อ๊า...”

คนที่ยืนฟังอยู่ด้านนอกถึงกับหน้าถอดสี ตลึงแทบไม่เชื่อหู จู่ๆร่างบางทั้งสองก็เรียกชื่อพวกเขา
ความสงสัยเริ่มมีมากขึ้น แต่ความต้องการก็เริ่มแข็งตั้งชันออกมามากเช่นกัน

“อ๊ะ...อ๊า...พี่อนยู”
“พี่...มินโฮ...แทมิน...อึ อือออ”

น้ำเหนียวถูกปล่อยออกมาเต็มปาก ถึงรสชาดจะแปลกแค่ไหนทั้งสองก็เลียกลืนมันลงไปอย่างไม่รังเกียจ
ความใคร่เสร็จสิ้นสมใจ ตอนนี้ร่างบางทั้งสองนอนแผ่หงายกลางเตียงอย่างหอบเหนื่อยเหมือนเพิ่งวิ่งมาหลายกิโล
ไวบราเตอร์ก็ค่อยๆถูกถอดทิ้งไว้ข้างเตียง คราบน้ำเหนียวก็ยังคงเปื้อนติดคาของเทียมนั้น

“เหนื่อยจังฮะ ออมม่า”
“อือ เหมือนกัน...แต่...”
“แต่อะไรเหรอฮะ”
“พี่อยากทำกับพี่อนยูจัง”
“แทมินก็...อยากทำ...กับ..พี่มินโฮ”

ทั้งสองพูดไปหน้าก็แดงไป แต่ใครจะรู้ว่าความจริงแล้ว ออมม่าคนสวยแอบรักพี่ชายคนโตมานานแค่ไหน
อยากบอกแต่ก็ไม่กล้า อยากให้พี่ชายใจดี แสนอบอุ่นที่ใครๆต่างยกให้เป็นผู้ชายในฝัน กอด จูบ
แล้วก็...แค่คิดก็อายตัวเองจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี น้อยชายเล็กสุดในวงก็คิดไม่ต่างกัน
พี่ชายตัวสูง ที่หล่อจนทุกคนต่างยกให้เป็นเทพบุตร ซึ่งคู่กับเทพธิดาอย่างเขา
ก็อยากให้เทพบุตรมากอด จูบ หรือทำมากกว่านี้ เขาก็เต็มใจมอบร่างกายนี้ให้พี่ชายตัวสูงอย่างไม่รีรอ

ปัง!
ประตูบานใหญ่ถูกปิดลงเมื่อผู้เข้ามาใหม่ทั้งสองย่างก้าวเข้ามาด้านในห้อง

“พี่อนยู!”
“พี่มินโฮ!”

ร่างบางที่นอนแผ่อยู่กลางเตียงเบิกตาโตด้วยความตกใจ ผ้าห่มผืนหนาจึงถูกมือบางของทั้งสองยกขึ้น
มาปิดคลุมร่างกายแก้เขินเอาหน้ารอด

“เมียใครเมียมันนะพี่”

มินโฮหันไปบอกพี่ชายที่อยู่ข้างๆ ก่อนจะเดินตรงไปยังร่างของเทพธิดาตัวน้อยที่นอนคลุมโปง
หลบซ่อนความอายไว้ มือหนายกขึ้นลูบไล้ร่างบางตามส่วนโค้งเว้า ก่อนจะมาหยุดที่ก้นงอน
แล้วค่อยๆบีบขยำจนได้ยินเสียงครางร้องหวาน จากร่างที่ยังถูกปิดคลุมด้วยผ้าห่มพื้นใหญ่

“อื้อออ”

แต่กลับอีกคู่ ใช้เวลาเพียงไม่นาน พี่ชายแสนใจดีก็เข้าประชิดตัวน้องชายตัวบางได้อย่างรวดเร็ว
ออมม่าแสนสวยถูกคนตัวหนา ประกบระดมจูบจนปากเจ่อ ลิ้นแลกลิ้นพัวพันเชื่อมต่อกันจนน้ำลายไหลเยิ้ม
ร่างบางขาวจัดกอดรัดพี่ชายตัวหนาไว้แน่น ร่างกายส่วนล่างที่ตั้งชูเสียดสีกันจนมีน้ำเหนียวไหลซึมออกมาเล็กน้อย

“คีย์...ซี๊ด อ๊า”
“ถอดกางเกงสิฮะ พี่อนยู”

มาต่อที่อีกคู่ จากที่มือหนาคอยขยำบีบกำก้นงอนไว้ ตอนนี้กลับเปลี่ยนมาลูบคลำแท่งกายตัวน้อย
จนแข็งตั้งขึ้นมาอีก มือหนาบีบกำรูดขึ้นลงผ่านผ้าห่มจนเริ่มมีคราบน้ำบางอย่างเปื้อนซึมติดเป็นทาง
พอมินโฮเริ่มเร่งความเร็วสาวมือช่วยน้องชายสุดที่รักจนเสียงครางและน้ำเหนียวเริ่มเพิ่มมากขึ้น

“พี่มินโฮ...จะออก...อ๊ะ...ออกแล้ว...อ่า”

น้ำสีใสไหลซึมเปื้อนผ้าห่มจนเป็นคราบใหญ่ ก่อนมันจะถูกดึงออก จนสามารถเห็นร่างน้อยที่นอน
หอบหายใจหน้าแดงก่ำอยู่ภายใน

“พี่มินโฮ...อ๊า”

ไวบราเตอร์ที่ตกอยู่ข้างเตียงถูกหยิบขึ้นมาจ่อเข้าช่องทางเดิมอีกครั้ง มือหนาทแยงย้ำจนช่องทาง
เริ่มเปิดอ้าให้ของๆเขาพอจะเสียบใส่เข้าไปได้ ก่อนจะปล่อยให้มันทำงานโดยอัตโนมัติ
ร่างสูงจึงเปลี่ยนมาคุกคามริมฝีปากนุ่มแทน

“อืออออ”

ตอนนี้ทั้งสองคู่แลกจูบกันอย่างเมามัน ไม่มีใครยอมใคร เสียงครางอื้ออึงในลำคอดังลั่นทั่วห้อง
เนื้อตัวเบียดเสียดเข้าหากันจนเหงื่อเริ่มผุดซึม มือไม้ปัดปายลูบไล้ร่างกายสร้างแรงรักให้ยิ่งรุกโชน

“อือ...พี่อนยู ใส่เข้ามาสิฮะ คีย์ไม่ไหวแล้ว”
“แต่ตรงนี้มันยังคับอยู่นะ ให้พี่เอานิ้ว... อึก...คีย์”

ออมม่าคนสวยผลักพี่ชายตัวหนาให้นอนราบลงไปแทนที่ของตัว ร่างบางรีบขึ้นนั่งค่อมพี่ชายอย่างไม่รอช้า
ก่อนจะค่อยๆดันแท่งกายหนาใส่เข้ามาในตัวอย่างยากเย็น ก็รูเล็กยังไม่ได้ถูกเตรียมพร้อม มันจึงทั้งแน่นทั้งฝืด
ตอนแรกร่างบางไม่คิดว่ามันจะเจ็บขนาดนี้ แท่งเทียมที่เคยใช้ขนาดมันต่างจากของจริงหลายเท่า
มันจึงต้องเจ็บกว่าหลายเท่า แต่ก็ทำให้มีความสุขมากกว่าหลายเท่าเช่นเดียวกัน ถึงตอนแรกจะลำบาก
ในการปรับสภาพร่างกายให้สอดรับกันได้ลงตัว แต่พอเริ่มชินและคุ้นเคย ความเสียวกระสัน ความสุขสุดยอด
ก็ทำให้ลืมช่วงที่เจ็บปวดไปได้ ตอนนี้มือบางสองข้าง ทาบวางลงไปกับหน้าท้องของคนด้านล่าง
สะโพกคอดแอ่นกระดกขยับขึ้นลงเร็วบ้างช้าบ้างให้ยิ่งเสียวหนักขึ้น ยิ่งเวลาคนข้างบนเกรงตัวจากการกระแทก
ที่ถูกจุด รูแคบก็หดรัดของๆคนด้านล่างจนน้ำรักแทบจะแตกคาในรู

“อ๊า...คีย์...แรงอีก...อือ”
“พี่อนยู...อะ อ๊ะ...แบบนี้รึเปล่า...อ๊า...แรงแบบนี้ดีไหม”
“อือ...ดี...คีย์ของพี่เก่งจัง”

ตุบ!
ร่างของแทมินเสียหลักล้มลงไปนอนกองกับพื้นโดยมีคนตัวสูงทาบทับอยู่ด้านบน ถึงจะรู้สึกเจ็บแต่ก็ไม่ได้ช่วย
ให้อารมณ์ร้อนจางหายเลยสักนิด แทมินถูกมินโฮจับพาดคว้ำหน้าลงกับเตียงนอน ก้นเนียนถูกบีบแยกออกจากกัน
จนเห็นรูเล็กสีชมพูที่มีแท่งเทียมเสียบคาอยู่ มินโฮจัดการดึงมันออก ก่อนจะใช้ลิ้นหนาเลียลงไปบนนั้น
ให้คนที่ถูกกระทำเสียวหนักขึ้นอีก

“ซี๊ด...อ๊า”
“อือ...ตัวแทมินหวานจัง”

ลิ้นหนาปัดปายช่องทางสีสดก่อนจะแทรกเข้าไปด้านในทีละน้อยตามความยาวของลิ้น แหย่เลียมันจนชุ่มน้ำลาย
เพีย!

“อ๊า...พี่มินโฮ”

ฝ่ามือหนาตีลงที่ก้นนิ่มจนเกิดเสียง ตามด้วยรอยแดง ยิ่งมองยิ่งน่าดู น่าสัมผัส

“อี๊...พี่มินโฮ...แทมินเสียว”

ลิ้น หนาไล้เลียก้นสีขาวนิ่มก่อนจะกัดมันลงไปเบาๆให้คนตัวเล็กเสียวท้องน้อยเล่น มันทั้งนิ่มทั้งนุ่มเหมือนมาสเมโล่ที่น่ากินไม่รู้เบื่อ

“แทมิน...”

คนตัวสูงก้มกระซิบที่ข้างหูร่างเล็กเบาๆ เพื่อพูดอะไรบางอย่างพร้อมทั้งแหย่ลิ้นเลียใบหู
ขบเม้มมันให้คนในอ้อมกอดเพิ่มแรงราคะขึ้นอีก

“พี่ใส่เข้าไปนะ”
“อือ...เร็วสิฮะ แทมินทนไม่ไหวแล้ว อ๊ะ!”

พูดจบประโยคได้แค่ไม่ถึงวิ แท่งกายใหญ่ก็เสียบใส่เข้ามาไม่ให้อีกคนได้ตั้งตัว แทมินแอ่นตัว
โยกไปด้านหน้าเมื่อแท่งกายของพี่ชายตัวสูงกระแทกเข้ามาจนสุด มือจิกกำผ้าปูเตียงจนยับ
ยิ่งอยู่ในท่านี้คนที่ใส่ยิ่งได้เปรียบ

“อ๊า...แทมิน...แน่น...แน่นมากเลย”
“อ่า...”

มาต่อที่คู่ของคีย์กับอนยู ณ เวลานี้เหมือนร่างบางจะเป็นคนคุมเกม เจ้าตัวถึงได้ขยับสะโพกเข้าใส่
พี่ชายอย่างไม่กลัวเหนื่อย ยิ่งอนยูกระแทกสวนกลับขึ้นเสียงร้องคราง ความเสียวกระสันยิ่งเพิ่มเป็นทวีคูณ
ส่วนอีกคู่ร่างสูงใหญ่ก็กำลังกระดกแท่งกายใส่น้องน้อยไม่ออมแรง เสียงเนื้อกระทบตีกัน
และเสียงครางดังลั่นทั่วห้อง ทำไปทำมาสักพัก ทั้งแทมินและคีย์จึงถูกจับให้หันหน้าชนกันในท่าคุกเข่า
แต่ลำตัวกลับถูกยืดให้เหยียดตรง โดยมีมินโฮกับอนยูประกบด้านท้าย ใบหน้าหวานของทั้งสองแนบชิด
จนริมฝีปากสัมผัสถึงกันได้ก่อนมันจะเริ่มเปลี่ยน มาเป็นจูบที่ดูดดื่ม แท่งกายที่ชี้ชันก็เสียดสีกับของๆอีกคน
ไปมาเวลาที่คนด้านหลังกระแทกเข้ามาใน ช่องทางแคบ ไหนจะยอดอกเม็ดเล็กที่เสียดสีกันอยู่ก็สร้าง
ความรัญจวนใจให้ยิ่งนัก

“อือ...”
“อะ อ๊า”

แรงอัดด้านหลังมีมากเท่าไหร่ สองร่างบางก็ยิ่งแนบชิดกันมากขึ้น มือของแทมินกับคีย์สอดประสานกัน
ปากดึงดูดกันจนแทบจะกลายเป็นเนื้อเดียว แต่ก้นงอนกลับถูกพี่ชายทั้งสองกระแทกใส่จนเหมือนเป็น
แซนวิชที่โปะด้วยแผ่น ชีทด้านในสองแผ่น

“อือออออออออ”

ร่างน้อยด้านในครางเสียง ซ่านเมื่อพี่ชายทั้งสองเร็งความแรงจนสั่นคลอนไปทั่วเตียง ใบหน้าที่ละจาก
จูบเปลี่ยนมาพาดไว้บนบ่าของกันและกัน พอแรงอัดด้านหลังปะทะเข้ามาร่างกายจึงต้องกอดกันกลมดิก

“ซี๊ด คีย์...พี่ อ๊ะ...พี่จะไปแล้ว...อ๊า...”
“แทมิน...อึ...อือออ”

“อะ อ๊ะ พี่อนยู...อี๊...”
“อ่า...มิน...พี่...มินโฮ...เข้า...มาแล้ว...อ๊า”

มินโฮกับอนยูจับเอวบางของน้องทั้งสองไว้แน่น แท่งกายที่ใส่อยู่เร่งขยับรัวก่อนจะกระแทกหนักๆ
เข้าไปสองสามครั้ง น้ำเหนียวก็แตกคาด้านในรูเล็กจนล้น ส่วนสองคนด้านในก็เสร็จพร้อมกันทั้งคู่
พอแท่งกายขยับเสียดสีกันจากแรงกระแทกด้านหลังแรงเข้า น้ำรักที่ค่อยๆซึมมันกลับกลายเป็น
พุ่งแตกไหลเลอะหน้าท้องของกันและกัน เคะทั้งสองคนเนื้อตัวเลอะด้วบคราบน้ำเหนียวจนเหมือน
ชีทที่เพิ่งถูกอบ เพราะมันไหลเยิ้มไปทั่วตัว ยิ่งเวลาที่มันทะลักออกมาจากรูแคบ ไหลเรื่อยลงมาตามง้ามขา
ยิ่งชวนให้ผู้ที่มองน้ำลายไหล หื่นกระหายจนอยากทำขึ้นมาอีกรอบ

“อือ...พี่อนยู”
“เหนื่อยไหมคีย์ เหงื่อเต็มเลย”
“อือ...เหนื่อยจัง...แต่...ชอบ”
“หืม...”

ออมม่าคนสวยที่นอนหงายให้พี่ชายตัวหนากอดรีบตะแคงซุกใบหน้ากับกลับอกขาวเพื่อ
ซ่อนความเขินอายจากคำพูดของตัวเอง จนคนที่กอดยิ้มจนตาปิด ทำไมถึงได้น่ารักอย่างนี้น๊า
ถ้ารู้ว่าเขากับคีย์ใจตรงกันปานนี้คงได้นอนกอดน้องชายคนสวยไปนานแล้ว

“อ๊ะ พี่มินโฮอย่าสิ่”

อีกคู่ดูเหมือนว่ากำลังอยากจะสานต่อความสัมพันธ์ ก็คนตัวสูงเล่นจับเทพธิดาตัวน้อยที่เพิ่งจะได้พักเหนื่อย
ประทับจูบไปทั่วตัว รอยสีแดงที่ปรากฏขึ้นบนร่างขาวมีทุกซอกทุกมุมจนรู้สึกกลัวขึ้นมา ถ้าเกิดแนว
แฟนคลับเห็นรอยพวกนี้ คงโดนตั้งหัวข้อลงเว็บวิจารณ์เป็นการใหญ่

“พี่มินโฮ แทมินเหนื่อยแล้วนะ ขอพักก่อนสิ”
“ก็ได้ แต่แปะเดียวนะแล้วเดี๋ยวพี่จะพาไปอาบน้ำ หึๆ”
“คนบ้า ไม่ต้องมาทำหน้าหื่นเลย”

น้อยตัวเล็กกำหมัดหวังจะทุบอกพี่ชายจอมหื่น แต่กลับถูกรู้ทัน หมัดนั้นเลยถูกยึดจับไว้แน่นก่อนที่ริมฝีปากหนา
จะจูบลงไปบนหลังมือ

“พี่มินโฮ...”

เสียงเรียกชื่อพี่ชายแผ่วเบาอย่างเขินอาย ใบหน้าที่แดงอยู่แล้วกลับแดงก่ำมากขึ้นกว่าเดิม
ก่อนจะหันหนีสายจะกรุ้มกริ้มที่จ้องมองมา ท่าทางแบบนี้ยิ่งชวนให้น่าแกล้งเข้าไปใหญ่ในความคิดของคนตัวสูง
ก็มันน่ารักน้อยซะเมื่อไหร่เวลาที่เห็นน้องชายตัวเองเขินแบบนี้ พอรู้ว่าเขากับน้องชายใจตรงกันยิ่งอยากแกล้ง
อยากอยู่ใกล้ อยากให้แทมินเป็นของเขาคนเดียว

“อื้อออ...”

มินโฮจับใบหน้าหวานหันมารับจูบอีกครั้ง ก่อนจะล้มลงนอนกอดน้องชายที่นอนตะแคงหันหลังให้
ใบหน้าคมซุกอยู่ที่ซอกคอ แล้วค่อยๆหลับไปพร้อมกับเทพธิดาตัวน้อยตามระเบียบ
ทั้งที่ต้องใจว่าจะพาไปอาบน้ำ คงต้องเอาไว้พรุ่งนี้แล้วหละ

“คีย์...คีย์”
“...”

อนยูที่กึ้งหลับกึ้งตื่นลองเรียกคนสวยในอ้อมกอด เช็ดดูว่ากลับหรือยัง แต่พอไม่ได้ยินเสียงตอบรับก็คงเดาได้ไม่อยาก
มือหนาที่กอดน้องชายเอื้อมลูบผมนิ่มเบาๆ ก่อนจะพูดอะไรบางอย่าง

“รักคีย์นะ...”

พูดจบอนยูจึงก้มหน้าลงไปจูบที่กลุ่มผมนิ่ม แล้วกอดน้องชายไว้แน่นจากนั้นจึงหลับตามไป
แต่ถ้าเขาสังเกตุให้ดี คงได้เห็นรอยยิ้มหวานฉายขึ้นบนใบหน้าของคนที่กอดไว้

ความรักที่ได้รับตอบกลับ มันมีความสุขอย่างนี้เอง แต่...ชายนี่มี 5 คนนะ แล้วจงฮยอนละ หายไปไหน!


“ถึงบ้านแล้ววววว ได้นอนสักที เหนื่อยชิบ”


ประตูห้องนอนถูกเปิดออก

“...”

ไร้คำพูดนอกจากการแสดงออกทางสีหน้า ตาโต ปากอ้าค้าง ก่อนจะยิ้มมุมปากให้ที

“หึ...กูว่าแล้ว แม่งต้องได้กันสักวัน แล้วคืนนี้กูจะนอนไหนเนี่ย...”



Fiction of Me |trackback(0) |ความคิดเห็น(2)

หุหุ *_*
2012/07/21 (Sat) 21:17| URL | หงส์คุง #sr4gxxi. [แก้ไข]
ความคิดเห็นนี้รอคำอนุญาตจากผู้เขียนเว็บนี้
2012/11/10 (Sat) 21:24| | # [แก้ไข]

ลงความคิดเห็น















เจ้าของบล๊อกนี้เท่านั้นที่อ่านได้

ข้อมูลส่วนตัว

Shinee Land☆*゜

Author:Shinee Land☆*゜


Trackbacks ล่าสุด

ค้นหา

แบบฟอร์มขอเป็นเพื่อน